نحوه عملکرد ماشین فلوتاسیون: اصول، انواع و ملاحظات معرف

چگونه یک ماشین شناور کار می کند: مکانیسم اصلی

دستگاه فلوتاسیون با ایجاد شرایط مناسب برای اتصال ذرات منتخب به حباب های هوا و بالا آمدن آن به صورت لایه کف، مواد معدنی ارزشمند را از گنگ جدا می کند. خود دستگاه انتخاب پذیری ایجاد نمی کند. این یک محیط کنترل شده را فراهم می کند که در آن آزادسازی مواد معدنی، شیمی سطح، اندازه حباب، جریان پالپ و پایداری کف می توانند با هم کار کنند. در مداری که به خوبی کار می‌کند، سلول فلوتاسیون بخشی از یک زنجیره است که از آسیاب آسیاب شروع می‌شود و از طریق تهویه‌سازی معرف، خشن کردن، جمع‌آوری و تمیز کردن ادامه می‌یابد.

توالی کار در چهار مرحله آسان تر است. ابتدا پالپ شرطی شده وارد سلول می شود. دوم، پروانه و سیستم هوا هوا را به حباب های کوچک پراکنده می کنند. سوم، ذرات آبگریز با حباب‌ها برخورد می‌کنند، می‌چسبند و تجمع‌های ذره‌ای حباب را تشکیل می‌دهند. چهارم، کف بالا می‌آید، تخلیه می‌شود و به داخل لباس‌شویی سرریز می‌شود در حالی که ذرات آبدوست همراه با باطله‌ها خارج می‌شوند. هر مرحله تأثیر قابل اندازه‌گیری بر بازیابی و عیار کنسانتره دارد، به همین دلیل است که اپراتورها به سرعت هوا، سرعت پروانه، عمق کف، چگالی خوراک و افزودن معرف توجه زیادی دارند.

یک سلول فلوتاسیون چندین زیر سیستم عملکردی دارد: یک مخزن که خمیر را نگه می دارد، یک مکانیسم همزن که مواد جامد را معلق نگه می دارد و هوا را پخش می کند، یک آرایش تامین هوا، یک سیستم تخلیه کف و یک بسته محرک و کنترل. در سلول‌های خود تنفس، عمل پروانه هوا را از جو می‌کشد. در سلول های هوای اجباری، یک دمنده هوا را از طریق یک خط جداگانه تامین می کند و به اپراتور کنترل مستقیم بیشتری بر هوادهی می دهد. نتیجه متالورژیکی کمتر به برچسب روی سلول بستگی دارد و بیشتر به نحوه مطابقت این زیرسیستم ها با سنگ معدن، وظیفه مدار و هدف عملیاتی بستگی دارد.

زمان اقامت یکی از اولین بررسی ها در هر برنامه فلوتاسیون است. سلولی که برای جریان پالپ خیلی کوچک است، اتصال کوتاه پیدا می‌کند، زمان تماس حباب با ذرات را کاهش می‌دهد و ذرات آزاد نشده یا ضعیف را به درون باطله فشار می‌دهد. سلولی که خیلی بزرگ است ممکن است حفظ را بهبود بخشد، اما همچنین می تواند هزینه سرمایه، تقاضای برق و دشواری کنترل کف را افزایش دهد. هدف عملی حداکثر زمان اقامت نیست. زمان کافی است تا کانی مورد نظر بدون بارگذاری بیش از حد در فاز کف، آماده، چسبانده و بازیابی شود.

رفتار کف نتیجه قابل مشاهده بسیاری از متغیرهای پنهان است. کف شکننده ممکن است نشان دهنده دوز کم کف کننده، آب شستشوی بیش از حد یا هوادهی بیش از حد باشد. یک کف سخت و پایدار ممکن است نشان دهنده دوز بالای کف، خاک رس ریز یا تراکم خمیر بالا باشد. هیچ یک از این شرایط به طور خودکار خوب یا بد نیستند. اپراتور باید ظاهر کف را به نتایج سنجش، کشش جرم و عملکرد پایین دست مرتبط کند. یک کف پایدار که مقدار زیادی گنگ را حمل می کند می تواند عیار کنسانتره را به همان سرعتی کاهش دهد که یک کف ضعیف می تواند ریکاوری را کاهش دهد.

اصولی که بازیابی و درجه را تعیین می کنند

فلوتاسیون به تفاوت ترشوندگی سطحی بین مواد معدنی بستگی دارد. یک ذره با ارزش با سطح آبگریز راحت تر از یک ذره گانگ آبدوست به حباب هوا می چسبد. جمع کننده ها آب گریزی را ایجاد یا تقویت می کنند، کف کننده ها فیلم حباب را تثبیت می کنند، فعال کننده ها سطح معدنی را برای عمل جمع کننده آماده می کنند و داروهای کاهش دهنده شناور شدن مواد معدنی ناخواسته را کاهش می دهند. اصلاح‌کننده‌های pH، شیمی خمیر را تغییر می‌دهند و بر سطوح معدنی و فعالیت معرف تأثیر می‌گذارند. سپس سلول باید فرصت‌های برخورد کافی و محیط کف را فراهم کند که به ذرات انتخاب شده اجازه می‌دهد تا گزارش تمرکز کنند.

هنگامی که یک متغیر عملیاتی تغییر می کند، بازیابی و درجه معمولاً در جهت مخالف حرکت می کنند. افزایش سرعت هوا می‌تواند مساحت سطح حباب و بازیابی را افزایش دهد، اما همچنین می‌تواند حباب بند نازک را افزایش دهد و درجه را کاهش دهد. افزایش عمق کف می تواند زهکشی و درجه را بهبود بخشد، اما اگر کف بیش از حد پایدار شود ممکن است کشش و بازیابی جرم را کاهش دهد. افزایش سرعت پروانه می تواند تعلیق و فرکانس برخورد را بهبود بخشد، اما تلاطم بیش از حد می تواند ذرات را از حباب ها جدا کرده و سایش را افزایش دهد. بنابراین پنجره عملیاتی مفید یک تعادل است، نه یک نقطه تنظیم.

با افزایش نرخ هوا چه اتفاقی می افتد

نمودار زیر کیفی است، اما یک الگوی رایج در سلول های شناور مکانیکی را نشان می دهد. با افزایش نرخ هوا از سطح پایین، سطح حباب و بازیابی افزایش می یابد. فراتر از یک نقطه خاص، پایداری کف ممکن است کاهش یابد، ممکن است حباب افزایش یابد، و سلول ممکن است سخت تر شود. نقطه عطف دقیق بستگی به نوع کف و دوز، چگالی پالپ، اندازه ذرات و وظیفه سلول دارد.

برای تیم های کارخانه، درس عملی این است که نرخ هوا را به عنوان بخشی از یک سیستم مرتبط در نظر بگیرند. اگر هوا افزایش یابد، عمق کف، دوز کف و کشش جرم نیز ممکن است نیاز به تنظیم داشته باشد. تغییری که در یک سلول مفید به نظر می‌رسد می‌تواند یک بار در گردش در مدار تمیزتر ایجاد کند یا باند ریز بیشتری را به کنسانتره نهایی ارسال کند. بهترین نتایج از آزمون های کوتاه و کنترل شده با نمونه برداری قبل و بعد از هر تغییر بدست می آید.

انواع ماشین فلوتاسیون و مکان مناسب آنها

سلول های فلوتاسیون اغلب بر اساس عرضه هوا، سبک هم زدن و وظیفه گروه بندی می شوند. سلول های مکانیکی خود تنفس از پروانه برای کشیدن هوا به داخل خمیر استفاده می کنند. کارکرد آنها ساده است و برای بسیاری از مدارهای کوچک تا متوسط، وظایف خشن و کاربردهایی که یک دمنده جداگانه مطلوب نیست، مناسب هستند. سلول‌های مکانیکی هوای اجباری از یک منبع هوای خارجی و عملکرد پروانه جداگانه استفاده می‌کنند که انعطاف‌پذیری بیشتری را در مخازن عمیق‌تر و حجم‌های واحد بزرگ‌تر می‌دهد. انتخاب بین آنها باید بر اساس کار آزمایشی، طرح مدار، دسترسی تعمیر و نگهداری و محدوده کنترل مورد نیاز باشد، نه بر اساس ترجیح کلی برای یک طرح.

سلول های نوع BF معمولاً برای خودآسیب مکانیکی، هم زدن قوی و عملکرد مستقیم انتخاب می شوند. آنها می توانند برای خشن کردن و جابجایی جاهایی که مدار به تعلیق جامدات قابل اعتماد و کنترل ساده هوا نیاز دارد مناسب باشند. سلول‌های نوع XCF/KYF اغلب در جاهایی استفاده می‌شوند که هوای اجباری، حجم‌های بیشتر و کنترل هوادهی پایدارتر مهم است. هنگامی که خوراک به خوبی آماده شده باشد و اپراتور ابزار لازم برای مدیریت هوا و کف را در اختیار داشته باشد، آنها می توانند وظایف زبر و تمیز کردن را در مقیاس بزرگ انجام دهند. سلول‌های نوع JJF اغلب در وظایفی استفاده می‌شوند که نیاز به کف پایدار و هوادهی متوسط ​​دارند، در حالی که طرح‌های GF و CLF ممکن است در مواردی در نظر گرفته شوند که جابجایی کف خاص، ذرات درشت یا شرایط با چگالی بالا به آرایش مکانیکی متفاوتی نیاز دارد.

سه گزینه تجهیزات زیر نشان می دهد که چگونه طراحی سلول با انجام وظیفه تغییر می کند. یک سلول کوچکتر خود تنفس ممکن است مناسب برای یک مدار جمع و جور باشد، در حالی که یک سلول هوای اجباری و یک ماشین شناورسازی بزرگ بیشتر زمانی در نظر گرفته می شوند که توان عملیاتی، محدوده کنترل و تعداد واحدها به عوامل تعیین کننده تبدیل شوند.

دستگاه شناور خود تنفسی نوع BF سلول فلوتاسیون مکانیکی خود تنفس برای مدارهای فشرده، با مکش یکپارچه هوا و دوغاب و مدل‌های 0.15 تا 24 متر مکعب. مشاهده محصول →

سری ماشین های شناور XCF/KYF مکش ترکیبی XCFII و طراحی مخزن جریان مستقیم KYFII از طرح‌بندی‌های افقی پشتیبانی می‌کند و نیاز به پمپ فوم را در بازگشت معدنی متوسط کاهش می‌دهد. مشاهده محصول →

ماشین‌های شناورسازی بزرگ برای نیروگاه‌های با توان عملیاتی بالا تجهیزات فلوتاسیون با ظرفیت بالا برای توسعه کارخانه‌های سنگ‌پاشی، پوشش مدل‌های XCF/KYF و CLF با قابلیت سازگاری گسترده با مواد معدنی و پشتیبانی بازیابی منابع. مشاهده محصول →

نوع سلول تنها یک بخش از انتخاب است. تعداد سلول‌ها به صورت سری، پیکربندی خشن‌زدایی، پاک‌سازی، توزیع اندازه ذرات خوراک و طرح معرف، همگی بر نتیجه نهایی تأثیر می‌گذارند. یک سلول بزرگ با یک جعبه تغذیه اتصال کوتاه، عملکرد کمتری از سلول کوچکتر با بافل های خوب طراحی شده و جریان پالپ پایدار دارد. یک سلول خود تنفسی با نگهداری ضعیف هوای ورودی مانند یک سلول هوای اجباری بد تنظیم شده رفتار می کند. طراحی مکانیکی باید از کار متالورژی پشتیبانی کند.

ملاحظات معرف: جمع کننده ها، کف کننده ها، فعال کننده ها، کاهش دهنده ها، اصلاح کننده های pH

انتخاب معرف جایی است که فلوتاسیون به مواد معدنی خاص تبدیل می شود. کلکتوری که برای یک سولفید خوب کار می کند ممکن است برای دیگری بی اثر یا غیرانتخابی باشد. کف‌کننده‌ای که کف زیبایی در مدار مسی ایجاد می‌کند ممکن است در خوراک غنی از تالک یا خاک رس بسیار پایدار باشد. طرح معرف باید از کانی شناسی، اندازه آزادسازی، شیمی آب و کار آزمایشی ساخته شود، سپس در یک برنامه چرخه قفل شده قبل از طراحی در مقیاس کامل تأیید شود. دوز باید بر حسب گرم در تن خوراک خشک، با نقاط اضافه واضح و زمان تهویه بیان شود.

کلکتورها معمولاً به صورت مرحله ای اضافه می شوند. مقدار کمی در آسیاب آسیاب یا مخزن تهویه می تواند واکنش سطحی را شروع کند، در حالی که کلکتور اضافی در سلول زبر می تواند سینتیک شناور را حفظ کند. مصرف بیش از حد کلکتور می‌تواند بازیابی را افزایش دهد، اما انتخاب‌پذیری را کاهش می‌دهد، که منجر به افزایش گانگ و تمیز کردن دشوار می‌شود. مصرف کم می تواند مواد معدنی با ارزشی را در باطله به جای بگذارد، به ویژه ذرات درشت یا نیمه آزاد شده. پدرها به مراقبت مشابهی نیاز دارند. کف کننده خیلی کم باعث ایجاد کف ضعیف و ناپایدار و سرریز ضعیف می شود. کف کردن بیش از حد کف سختی ایجاد می کند که به سختی تخلیه می شود و ممکن است گنگ ریز بیشتری را حمل کند.

چک لیست انتخاب معرف

دما و زمان تهویه نیز مهم است. کلکتوری که به 8 تا 10 دقیقه تهویه در یک گیاه نیاز دارد، ممکن است در کارخانه دیگر به زمان متفاوتی نیاز داشته باشد زیرا سنگ معدن ریزتر است، pH متفاوت است یا شیمی آب تداخل دارد. اپراتور باید دوز، pH، زمان آماده سازی و پاسخ فلوتاسیون را با هم ثبت کند. هنگامی که یک تغییر معرف انجام می شود، اولین سوال باید این باشد که آیا این تغییر انتخاب پذیری را در بازیابی هدف بهبود می بخشد، نه صرفاً اینکه آیا کف بهتر به نظر می رسد یا خیر.

طراحی و بررسی های عملیاتی قبل از خرید

اولین سوال خرید این نیست که "کدام سلول بهتر است؟" این است که "این سلول باید چه وظیفه ای انجام دهد؟" یک سلول خشن تر به نگهداری متفاوت، کنترل کف و محافظت در برابر سایش از سلول تمیزتر نیاز دارد. یک سلول رفتگر ممکن است به کشش جرم بیشتر و هم زدن قوی‌تر نیاز داشته باشد. یک سلول تمیزتر ممکن است به کف عمیق‌تر، آب شستشو و کنترل دقیق‌تر هوا نیاز داشته باشد. آرایش مدار باید قبل از انتخاب حجم سلول تعریف شود، زیرا تعداد مراحل و بار گردشی زمان ماندگاری موثر را تعیین می کند.

از یک محاسبه ساده برای بررسی سلامتی حجم سلول استفاده کنید. زمان ماند اسمی حجم سلول تقسیم بر جریان پالپ است. یک سلول 100 مترمکعبی که 300 مترمکعب بر ساعت پالپ را پردازش می‌کند، حدود 20 دقیقه ماندگاری اسمی دارد، قبل از محاسبه اتصال کوتاه و حجم مرده. اگر کار آزمایشی 24 تا 30 دقیقه در خشن کردن طول بکشد، ممکن است یک سلول کافی نباشد یا مدار ممکن است به آرایش سلولی متفاوتی نیاز داشته باشد. این محاسبه جایگزین کار آزمایشی نمی شود، اما به سرعت نشان می دهد که آیا طرح پیشنهادی در محدوده مناسبی قرار دارد یا خیر.

منابع پروژه زمانی مفید هستند که با وظیفه مطابقت داشته باشند. مداری که فلوتاسیون روی را با یک ترتیب تغذیه و تمیز کردن خاص مدیریت می کند، می تواند مسائل عملی را که یک بروشور عمومی نمی تواند نشان دهد. این اصلاح فنی شناورسازی روی 3000 تن در روز نمونه‌ای از نحوه پیوند انتخاب سلول، چیدمان مدار و اهداف عملیاتی در یک پروژه واقعی است. درس مفید این نیست که فلو شیت را کپی کنید، بلکه بپرسید که چه شرایطی باعث شده است که فلو شیت کار کند و آیا شرایط سنگ معدن و سایت شما مشابه است یا خیر.

قبل از ثبت سفارش، یک محدوده واضح درخواست کنید: حجم سلول، حجم موثر، سرعت پروانه، قدرت موتور، نیاز هوا، ترتیب سرریز کف، لیست قطعات سایش، بارهای پایه و رابط کنترل. محدوده عملکرد توصیه شده را بخواهید، نه تنها نقطه طراحی. مدار فلوتاسیونی که با یک نرخ تغذیه خوب کار می کند اما نمی تواند تا 60 درصد ظرفیت کاهش یابد، در طول راه اندازی و تغییرات بازار مشکلاتی ایجاد می کند. همین امر در مورد تغییرات سنگ معدن نیز صدق می کند: مداری که فقط برای یک ترکیب تنظیم شده است ممکن است هنگامی که گودال به منطقه دیگری حرکت می کند دچار مشکل شود.

مشکلات رایج عملیاتی و رفع آن

اکثر مشکلات فلوتاسیون به صورت تغییر در سنجش کف، کشش جرم، درجه یا باطله ظاهر می شوند. اپراتور ابتدا باید تأیید کند که خوراک پایدار است. تغییر ناگهانی در اندازه آسیاب، تراکم خمیر، pH یا جریان معرف می‌تواند مانند یک مشکل سلولی به نظر برسد، زمانی که سلول فقط به خوراک پاسخ می‌دهد. پس از بررسی پایداری خوراک، به هوا، عمق کف و وضعیت پروانه نگاه کنید. یک پروانه فرسوده می تواند پراکندگی هوا و تعلیق مواد جامد را بدون تغییر در نقطه تنظیم کاهش دهد.

یکی از اشتباهات رایج این است که قبل از بررسی عمق کف و آب شستشو، یک مشکل درجه را با افزودن ماده ضد افسردگی بیشتر اصلاح کنید. مورد دیگر افزایش دوز کلکتور در زمانی است که مسئله واقعی آزادسازی ناکافی است. بررسی سریع اندازه ذرات می تواند مقدار زیادی از معرف را ذخیره کند. اگر کانی مورد نظر همچنان با گنگ قفل شده باشد، هیچ سلول شناور نمی تواند آن را به طور تمیز جدا کند. پاسخ عملی ممکن است تغییر سنگ زنی، مرحله آسیاب مجدد یا پیکربندی مدار متفاوت باشد، نه دوز معرف بالاتر.

چک های مکانیکی نیز مانند چک های شیمیایی مستحق توجه هستند. لوله های هوا می توانند مقیاس یا مسدود شوند. پروانه ها می توانند به طور ناهموار فرسوده شوند. شکاف استاتور می تواند باز شود. لب های کف شویی ممکن است ناهموار شوند. سلولی که پراکندگی هوای خود را از دست داده است، اغلب کف صاف و تلفات باطله زیاد را نشان می دهد حتی زمانی که صفحه کنترل عادی به نظر می رسد. یک بازرسی ماهانه که فاصله پروانه، وضعیت لوله هوا، تنظیم عمق کف و جریان موتور را ثبت می کند، می تواند پیش از تبدیل شدن به یک مشکل متالورژیکی، رانش را نشان دهد.

چه چیزی باید در برنامه آزمایش شناورسازی و افزایش مقیاس گنجانده شود

یک برنامه تست شناور مفید با یک نمونه نماینده و یک سوال واضح شروع می شود. آیا هدف تأیید انتخاب معرف، مقایسه انواع سلول، تخمین زمان ماند یا پیش‌بینی عملکرد پاک‌کننده است؟ نمونه باید نشان دهنده خوراک مورد انتظار، از جمله محدوده اکسیداسیون، تغییر و آزادسازی گیاه باشد. یک نمونه با درجه بالا می تواند نتیجه خوش بینانه ای به دست دهد که بازتولید آن در مقیاس کامل دشوار است.

کانی شناسی باید قبل یا در کنار آزمایش های فلوتاسیون تکمیل شود. این کانی‌های هدف، ارتباط آن‌ها با گنگ، اندازه آزادسازی و هرگونه پوشش یا لجن‌هایی را که ممکن است در عملکرد جمع‌کننده تداخل داشته باشد، شناسایی می‌کند. بدون کانی شناسی، انتخاب معرف به تمرین آزمون و خطا تبدیل می شود. با کانی شناسی، کارگر آزمایش می تواند یک خانواده جمع کننده، محدوده pH و استراتژی کاهش دهنده را با یک نقطه شروع قابل دفاع انتخاب کند.

• آزمایش‌های مدار باز برای ایجاد واکنش زبری و مهار.
• تست‌های چرخه قفل شده برای نشان دادن اثر بارهای در گردش و عملکرد تمیزتر.
• تست های دوز معرف با افزودن مرحله و زمان تهویه کنترل شده.
• آزمایش اندازه آسیاب برای یافتن اندازه آزادسازی که بهترین تعادل درجه بازیابی را ارائه می دهد.
• آزمایش‌های کیفیت آب که در آن شوری، سختی یا معرف‌های باقیمانده متغیر هستند.
• اجرای آزمایشی یا نیمه صنعتی زمانی که مدار جدید است، سنگ معدن پیچیده است یا خطر افزایش مقیاس بالا است.

افزایش مقیاس باید بیشتر از حجم سلول باشد. نرخ هوا در واحد حجم، عمق کف، سرعت نوک پروانه، توزیع زمان اقامت و ظرفیت شستشو همگی بر نتیجه تأثیر می‌گذارند. سلولی که در یک سلول آزمایشگاهی عملکرد خوبی دارد، ممکن است زمانی که فاز کف عمیق‌تر می‌شود و الگوی جریان پالپ تغییر می‌کند، رفتار متفاوتی از خود نشان دهد. تیم طراحی باید بپرسد که سلول پیشنهادی چگونه کنترل، نمونه برداری و نگهداری می شود. بهینه سازی مداری با ابزار دقیق خوب و نقاط نمونه برداری واضح آسان تر از مدارهایی است که تنها بر قضاوت بصری تکیه دارند.

راه اندازی باید شامل یک بررسی پایه باشد. نرخ تغذیه، چگالی، pH، جریان معرف، تنظیمات هوا، عمق کف، جریان موتور و نتایج سنجش را برای هر مرحله ثبت کنید. آن خط مبنا مرجعی برای عیب یابی بعدی می شود. وقتی مشکلی ماه‌ها بعد ظاهر می‌شود، تیم می‌تواند به جای حدس زدن، نمایه کف و سنجش فعلی را با نظرسنجی اصلی مقایسه کند. این امر به ویژه هنگامی مفید است که ترکیبات سنگ معدن تغییر کند یا زمانی که یک اپراتور جدید مدار را به دست می گیرد.

سوالات متداول

اصل اصلی دستگاه فلوتاسیون چیست؟

اصل اصلی اتصال حباب انتخابی است. ذرات آبگریز به حباب‌های هوا می‌چسبند و به شکل کف بالا می‌روند، در حالی که ذرات آب‌دوست در خمیر باقی می‌مانند و به‌عنوان باطله می‌روند. سلول پراکندگی هوا، هم زدن، زمان ماندن و حذف کف را فراهم می کند.

چگونه می توانم بین سلول شناور خود تنفس و هوای اجباری یکی را انتخاب کنم؟

برای تصمیم گیری از کار آزمایشی و وظیفه مدار استفاده کنید. سلول های خود تنفس ساده هستند و برای بسیاری از وظایف خشن و پاک کننده مناسب هستند. سلول‌های هوای اجباری کنترل بیشتری در مخازن عمیق‌تر و حجم‌های بزرگ‌تر می‌دهند. انتخاب نهایی باید کنترل هوا، دسترسی تعمیر و نگهداری، پایداری خوراک و محدوده عملیاتی مورد نیاز را در نظر بگیرد.

چرا عمق کف بر عیار کنسانتره تأثیر می گذارد؟

عمق کف بر زمان زهکشی تأثیر می گذارد. کف عمیق تر اجازه می دهد تا گانگ بیشتری به پالپ تخلیه شود و می تواند درجه را بهبود بخشد، اما اگر خیلی عمیق یا خیلی پایدار باشد ممکن است کشش و بازیابی جرم را کاهش دهد. عمق کف را با داده های سنجش و کشش جرم تنظیم کنید، نه ظاهر به تنهایی.

چه مقدار معرف باید اضافه شود؟

دوز باید از آزمایش انجام شود و بر حسب گرم در هر تن خوراک خشک بیان شود. معرف ها را در مرحله اضافه کنید و pH، زمان تهویه و کیفیت آب را بررسی کنید. دوزی که در یک مدار کار می کند ممکن است در مدار دیگر شکست بخورد زیرا کانی شناسی و شیمی پالپ متفاوت است.

آیا یک دستگاه شناور می تواند آزادسازی ضعیف را برطرف کند؟

خیر. شناورسازی فقط می تواند ذرات را جدا کند که به اندازه کافی آزاد شده و شیمی سطح مناسبی دارند. اگر کانی مورد نظر در باند قفل شده باشد، ممکن است مدار قبل از بهبود عملکرد فلوتاسیون نیاز به سنگ زنی ریزتر، یک مرحله آسیاب مجدد یا یک صفحه جریان متفاوت داشته باشد.

چه چیزی باید در طول تعمیر و نگهداری معمول بازرسی شود؟

سایش پروانه و استاتور، لوله های هوا، لبه های کف شوی، آستر مخزن، قطعات محرک و شیرهای کنترل را بررسی کنید. جریان موتور و فشار هوا را ثبت کنید. یک رانش مکانیکی کوچک می تواند پراکندگی هوا را کاهش دهد و باعث تلفات باطله قبل از اینکه در اتاق کنترل قابل مشاهده باشد.

چه زمانی یک دستگاه شناور بزرگ انتخاب بهتری است؟

یک سلول بزرگ می تواند تعداد واحدها را کاهش دهد، طرح بندی را ساده کرده و توجه اپراتور را در هر واحد کاهش دهد. زمانی که تغذیه پایدار است، مدار به خوبی کنترل می شود و دسترسی به تعمیر و نگهداری برنامه ریزی شده است، مناسب تر است. این به طور خودکار برای هر وظیفه ای بهتر نیست، به خصوص در جایی که انعطاف پذیری یا تغییرات مکرر سنگ معدن مهم است.